Przybyli muzykanci i dudziarze.

Koncert w TTA Dudaskie Ostatki

W lutowy wieczór (12.02. 2010) w Zakopiańskim Centrum Edukacji im. H.
Modrzejewskiej w Zakopanem zjawili się dość niecodzienni artyści.
Przybyli muzykanci - dudziarze. Przyjechali z Zachodniej Wielkopolski(Bukuwiec Górny,Zbąszyń) i samego Poznania, Beskidu Śląskiego (Jaworzynka, Jstebna -
Koniaków),a także z Półgóry Orawskiej(Polhora - Słowacja). Zjawili się , dość licznie i Podhalanie.
Aula wypełniona była po brzegi słuchaczami , równiez z wielu stron
Polski.
Cóż powie o dudach ( mówi sie równiez "koza") pomysłoodawca
wznowienia takiego muzykowania - Jan Karpiel Bułecka ?. Muzykowanie na
dudach zaczęli młodzi Podhalanie ... na skrzypcach i basach, ale to
taka  tutejsza , regionalna tradycja. Na dobry początek gra "smyczkowa
muzyka".
A póżniej były już popisy na dudach w różnych składach, a czasem solo.
Słuchacze w równym stopniu zaciekawieni byli grą, jak i opowieściami
Jana Karpiela ( także dudziarza). Dudziarskie Ostatki , myślę , że
to  jest właściwa forma od słowa duda (dudziarz) były pięknym
wspomnieniem znanego podhalańskiego muzykanta - Stanisława Budza Mroza, którego
podobiznę umieszczono nad sceną. To Mróz fascynował swoją grą i
swoim wyglądem ( a był słusznego wzrostu)i na weselach , i w Warszawie
czy Paryżu, gdy występował z kapelą Bartusia Obrochty. Szkoda, ze nie
mógł tego wieczoru wystąpić wnuk Mroza - Władysław Trebunia Tutka,
który byłby "okrasą" dudziarskich popisów. Trebuniów Tutków reprezentował Krzysztof, grający na wielu instrumentach, także na kozie.
Wielkopolanie przypomnieli, iż dudy wielkopolskie w czasach zaborów i
wojen były symbolem polskości. Przytaknęli im w tej sprawie Ślązacy.
Widownia przez trzy godziny oklaskiwała wszystkich muzykantów, bo impreza
przypadła do gustu i góralom i ceprom.
Na następne Dudaskie Ostatki organizatorzy zapraszają za rok, również
więcej.,a może i "dudziarek".